Globalne ocieplenie – nadchodzi epoka lodowcowa (część I)

.

.

… czyli o tym jakie mechanizmy rządzą światem

.

.

Raport z Żelaznej Góry

.

     Przekonanie o tym, że wojna jest niezbędnym elementem ładu społecznego jest w wielu środowiskach bardzo silne. Klasyk Clausewitz  (Carl von Clausewitz) zwykł mawiać, że „Wojna jest jedynie kontynuacją polityki innymi środkami” oraz że „Pokój to zawieszenie broni pomiędzy dwiema wojnami”. Wojna dokonuje korekty ładu społecznego powstałego w czasach pokoju. Ten pokojowy ład ma wiele niedoskonałości, m.in. w zbyt małym stopniu podlega ewolucyjnym zmianom. Wojna też daje uzasadnienie dla istnienia armii, policji i formacji zmilitaryzowanych, a bez nich skazani bylibyśmy na anarchię i rozkład ładu społecznego.

.

     Kiedy więc przez niemal dwadzieścia lat po zakończeniu II wojny światowej nie wybuchała kolejna wojna w głowach polityków zaświtała obawa, że długotrwały pokój może doprowadzić do marginalizacji władzy politycznej, rozpadu państw i całkowitego chaosu. Długotrwały pokój może okazać się zgubny!!!

.

zelazna_gora1     Dlatego podobno w sierpniu 1963 roku J.F. Kennedy (John Fitzgerald Kennedy – prezydent Stanów Zjednoczonych w okresie od stycznia 1961 do listopada 1963) powołał w sierpniu 1963 roku zespół 15 wybitnych intelektualistów, którzy mieli pochylić się nad możliwymi konsekwencjami długotrwałego pokoju. Pierwsze spotkanie odbyło w podziemnym bunkrze przeciwatomowym w Iron Mountain koło Hudson w stanie Nowy Jork. Grupa obradowała ponoć przez 4 lata. W 1968 roku ukazała się książka, która miała być przeciekiem tajnego raportu wieńczącego prace grupy (The Report from Iron Mountain, Report From Iron Mountain, by Leonard Lewin).

.

     Według amerykańskich intelektualistów wojna przynosi zbawienne efekty w co najmniej kilku obszarach:

• ekonomicznym –  marnotrawny charakter wojny pozwala regulować gospodarkę i dokonywać w niej skokowych zmian,

politycznym –  wojenne zagrożenie usprawiedliwia istnienie władzy i jej prawa do rządzenia,

społecznym – wojna utrzymuje hierarchizację społeczeństwa i wzmacnia czynnik rywalizacji w awansowaniu społecznym,  

ludnościowo-ekologicznym – wojny likwidują zagrożenie przeludnienia i dewastacji środowiska,  

kulturowa – poeci i piewcy tworzą etosy braterstwa, poświęcenia, solidarności etc. przez co wzmacniają więzi społeczne, 

naukowa – wojna, jak wiadomo, jest matką wynalazków i postępu technicznego, a zmiana kierunków badań z pokojowych na wojenne często skutkuje zbawiennymi technologiami.

.

     Dlatego, zdaniem amerykańskich intelektualistów, wojnę należy zastąpić sztucznie wygenerowanym zagrożeniem. Trzeba ludzi czymś straszyć, zająć ich uwagę, bo inaczej  gotowi są samounicestwić cywilizację, której zawdzięczają dobrobyt. Takim najpoważniejszym sztucznie wywołanym zagrożeniem miało być, według rzeczonych intelektualistów, zniszczenie naturalnego środowiska. Raport zalecał koncentrowanie uwagi społeczeństwa na skażeniu środowiska planety i  „fikcyjnych globalnych wrogach„.

.

.

Politykom łatwiej przychodzi rządzić kiedy ludzi straszą

… a mediom łatwiej dotrzeć do odbiorców, kiedy oddziałują na ich emocje.

.

     Politycy, szczególnie w państwach o słabej demokracji, tworzą sztuczne zagrożenie, żeby jednoczyć wokół siebie zwolenników. Nic tak mocno ludzi nie jednoczy jak wspólne zagrożenie i wspólny los.

.

     Media już od dawna nie są źródłem informacji o świecie. W mediach bada się słupki oglądalności i to one decydują o „być albo nie być” programu na antenie. Media przekazują nam bezwartościową papkę tylko po to, żebyśmy stale chcieli z nich korzystać.

.

     Po to, żeby oddziaływać na innych, żeby być dostrzeganym przez innych w coraz większym stopniu korzystamy z socjotechniki. Coraz mniejszą odgrywa rolę treść przekazu, a coraz większą – forma przekazu. Coraz mniej jesteśmy prawdziwi, coraz bardziej manipulujemy innymi.

.

• Raport z Żelaznej Góry opublikowano w 1966 roku.

.

• W niecałe 4 lata później, w dniu 1 stycznia 1970 roku Kongres Stanów Zjednoczonych uchwalił „National Environmental Policy Act” czyli pierwsze na świecie prawo dotyczące ochrony środowiska i ustanawiające Prezydencką Radę Jakości Środowiska (CEQ) (National Environmental Policy Act, National Environmental Policy Act).

.

greenpeace1• W dniu 12 lutego 1970 rozpoczęła działalność US Environmental Protection Agency, czyli  pierwsze w świecie ministerstwo ochrony środowiska (Environmental Protection Agency, Strona domowa EPA). Obecnie EPA zatrudnia ok. 18.000 pracowników.

.

• W 1971 roku w Kanadzie powstaje globalna organizacja ekologiczna Greepeace (Greenpeace, Greenpeace). Dziś ta organizacja posiada 28 biur i prowadzi działalność w 42 krajach na całym świecie.

.

• W 1972 roku ukazuje się raport, uważanego za protoplastę ruchów ekologicznych, Klubu Rzymskiego (Klub Rzymski, Oficjalna strona), pod znamiennym tytułem „Granice wzrostu” (Granice wzrostu (raport Klubu Rzymskiego), Pełna wersja raportu). Raport analizował 5 wskaźników: produkcję przemysłową per capita, populację, żywność per capita, nieodnawialne zasoby naturalne i zanieczyszczenie środowiska. Ostateczna konkluzja brzmiała: „Jeśli obecne trendy wzrostowe światowej populacji, industrializacji, zanieczyszczenia, produkcji żywności i zużycia zasobów zostaną utrzymane to w ciągu najbliższych stu lat osiągnięte zostaną granice wzrostu tej planety. Najbardziej prawdopodobnym skutkiem będzie raczej gwałtowny i niekontrolowany spadek zarówno liczebności populacji jak i produkcji przemysłowej” (The Limits To Growth, 1972, str. 32).

.

• Jeszcze w tym samym 1972 roku odbywa się I Konferencja ONZ w Sztokholmie (Konferencja sztokholmska ONZ). Po raz pierwszy ochrona środowiska podniesiona została do rangi podstawowej funkcji państwa.

.

W pierwszej połowie lat 70. powszechne były poglądy o mającej rychło nadejść epoce lodowcowej.  Autorem tej popartej badaniami teorii był Jiří Kukla (George Kukla). Zapoczątkował w latach 70. Program Klimatyczny w Stanach Zjednoczonych. W styczniu 1972 roku wraz z Robertem Matthews zorganizował konferencję w Brown University w Providence/ Rhode Island. Wzięło w niej udział 42 najwybitniejszych naukowców z Europy i Ameryki. Tematem dyskusji był: „Obecny okres międzylodowcowy, jak i kiedy to się skończy?„. Jeszcze w tym samym roku naukowcy poinformowali administrację Nixona, że w ciągu stu lat nadejdzie zlodowacenie.  G.J. Kukla, R.K. Matthews & J.M. Mitchell, Quaternary Research, 2, 261- 9, 1972: „The end of the present interglacial” (http://www.wmconnolley.org.uk/sci/iceage/quat_res_1972.html).

ice age

     Najbardziej opiniodawcze czasopismo naukowe „Science” (Science) publikowało poważne artykuły, w których wyliczało, że słońcem będziemy się cieszyć nie dłużej niż przez 50-60 lat. Później miały zamarznąć rzeki, morza i oceany.

.

     Przekonanie o mającej niebawem nastąpić epoce lodowcowej było powszechne, a renomowane czasopisma naukowe i opiniotwórcze roztaczały katastroficzne wizje. ice-age1Przykładowo w artykule z 28 kwietnia 1975 roku Newsweek (Newsweek) zastanawiając się nad konsekwencjami globalnego oziębienia przewidywał: „to są rzeczywiście złowieszcze znaki, że warunki pogodowe Ziemi zaczęły się diametralnie zmieniać i że zmiany te mogą zwiastować drastyczny spadek produkcji żywności – poważne implikacje polityczne dla niemal każdego narodu na Ziemi. Spadek produkcji żywności może rozpocząć się dość szybko, może już za dziesięć lat. Dowody na poparcie tych prognoz zaczęły się teraz gromadzić się tak masowo, że meteorologom jest trudno za nimi  nadążyć [...] meteorolodzy są niemal jednomyślni w ocenie, że będzie następowało zmniejszenie wydajności rolnictwa do końca stulecia. Jeśli zmiany klimatyczne, będą tak głębokie, jak obawiają się niektórzy pesymiści, wówczas głód może mieć skutki katastrofalne.

.

     Przewidywania Time’a (Time (tygodnik)) (24. czerwca 1974) były równie katastroficzne: „w Afryce susza trwa szósty rok z rzędu powodując wiele ofiar głodu. W trakcie 1972 roku ice age 4rekordowe opady w części USA, Pakistanie i Japonii spowodowały największe powodzie stulecia. Meteorolodzy uważają, że atmosfera stopniowo wychładza się w ostatnich trzech dekadach. Ta tendencja nie wykazuje żadnych oznak odwrócenia. [...] Według meteorologów te aberracje pogodowe mogą być zwiastunem kolejnej epoki lodowcowej. [...] Człowiek może być odpowiedzialny za to wychłodzenie. Reid A. Bryson z Uniwersytetu Wisconsin i inni klimatolodzy sugerują, że kurz i inne drobinki uwalniane do atmosfery w wyniku działalności rolniczej i spalania paliwa mogą blokować coraz więcej światła słonecznego„.

.

     Miesięcznik Science Digest (Science Digest) (luty 1973): „Człowiek robi rzeczy – mówi dr Cesare Emiliani – takie jak zanieczyszczenie przemysłowe i wylesianie, które ice age-2mają wpływ na środowisko. Klimatolodzy zgadzają się co do dwóch rzeczy: że nie mają komfortowej sytuacji oczekiwania dziesiątków tysięcy lat, aby przygotować się do kolejnej epoki lodowcowej, a to jak dokładnie monitorujemy nasze zanieczyszczenie atmosfery będzie miało bezpośredni wpływ na to kiedy nastąpi i jaki będzie miał przebieg kryzys pogodowy … im szybciej człowiek zestawi te fakty tym będzie bezpieczniejszy. Kiedy już nadejdą mrozy to będzie za późno” … etc  etc  etc (https://www.youtube.com/watch?v=ttLBqB0qDko)

.

.

Z kolei, pierwszym, który ostrzegał przed globalnym ociepleniem był Bert Bolin (Bert Bolin), chociaż początkowo uważany był za szaleńca. Od kiedy został pierwszym prezesem utworzonego w 1988 roku Międzyrządowego Zespołu ds. Zmian Klimatu (Intergovernmental Panel on Climate Change) jego poglądy stały się powszechnie obowiązujące.

comind warming 6

Upolitycznienie globalnego ocieplenia przyszło wraz z rządami Margaret Thatcher (Margaret Thatcher). Po złamaniu strajku górników w 1984 roku Thatcher zależało na uniezależnieniu energetyki od węgla kamiennego i ropy. Miała wówczas jakoby zwrócić się do naukowców: „Forsa leży dla was na stole, ale  … udowodnijcie, że czeka nas globalne ocieplenie wskutek spalania ropy i węgla”. Po raz pierwszy na naukowców gotowych udowodnić zgubny wpływ człowieka na klimat czekały duże pieniądze.  

.

• W roku 1992 miała miejsce tzw. II Konferencja w Rio de Janeiro zwana Szczytem global warmingZiemi (Szczyt Ziemi 1992, Szczyt Ziemi w Rio de Janeiro). Uczestniczyły w niej oficjalnie 172 rządy. Określono założenia międzynarodowej współpracy dotyczącej ograniczenia emisji gazów cieplarnianych odpowiedzialnych za zjawisko globalnego ocieplenia (Ramowa konwencja Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu). Od tego czasu co roku w różnych miejscach na Ziemi odbywają się Konferencje Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu mające na celu podsumowanie wysiłków w zakresie redukcji emisji gazów cieplarnianych. W roku 2008 taka Konferencja odbyła się w Poznaniu. Wzięło w niej udział ponad 190 delegacji rządowych i około 11 tysięcy zaproszonych gości (Konferencja Narodów Zjednoczonych w sprawie Zmian Klimatu, Poznań 2008, Oficjalna strona konferencji). W roku 2013 taka Konferencja odbyła się na Stadionie Narodowym w Warszawie. Jej koszt wynoszący 100 mln złotych pokryty został z budżetu Polski (Konferencja Narodów Zjednoczonych w sprawie Zmian Klimatu, Warszawa 2013). W roku 2015 taka Konferencja odbyła się w Paryżu. Wzięło w niej udział 195 delegacji państwowych, a koszty szacowano na 170 mln euro (Konferencja Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu, Paryż 2015).

.

• W 1993 roku ukazuje się kolejny raport Klubu Rzymskiego, który opublikowany zostaje w książce „Pierwsza globalna rewolucja” (First Global Revolution, Alexander Dry as a desertKing, Bertrand Schneider, Orient Longman 1993). Na stronie 74 napisane zostało: „W obecnej sytuacji na świecie, brak identyfikacji z procesami podejmowania decyzji jest wyrażony w formie obojętności, sceptycyzmu, lub odrzucenia rządów i partii politycznych, które postrzegane są jako instytucje pozbawione władzy do rozwiązywania problemów naszych czasów. Postawy te wyrażane są poprzez malejący udział w wyborach. W poszukiwaniu wspólnego wroga, przeciwko któremu możemy się zjednoczyć, wpadliśmy na pomysł taki, iż zanieczyszczenie, groźba globalnego ocieplenia, brak wody, głód itp., spełnią nasze oczekiwania.

Wzajemne oddziaływanie tych zjawisk jako całość oraz poszczególne ich elementy  stanowią zagrożenie, z którym muszą się skonfrontować wszyscy na całym świecie.

Wskazując te niebezpieczeństwa jako wroga, możemy wpaść w pułapkę, przed którą już ostrzegaliśmy czytelników, a mianowicie pomylenia objawów z przyczynami”.

.

• W 1997 roku podpisany zostaje Protokół z Kioto (Protokół z Kioto) – międzynarodowe global 10porozumienie dotyczące przeciwdziałania globalnemu ociepleniu. Stronami Protokołu są obecnie 192 państwa (Protokół z Kioto na stronach Ministerstwa Środowiska – www.mos.gov.pl).

.

• 2003 rok – wprowadzenie pierwszego systemu handlu uprawnieniami do emisji CO2 i powstanie pierwszej giełdy handlu emisjami w Chicago. Jeszcze w tym samym roku także Unia Europejska wprowadziła obowiązkowy system handlu emisjami CO2 (2003/87/WE). Koszt wprowadzenia systemu w UE wyniósł do tej pory 287 miliardów dolarów, a jego wpływ na ograniczenie emisji CO2 był „bliski zeru” (Europejski System Handlu Emisjami).

.

• W roku 2006 ukazuje się raport Sterna (Raport Sterna): potrzeba 1% światowego 4 stopniePKB, by powstrzymać rozwój negatywnych zjawisk związanych z ocieplaniem klimatu – w przeciwnym wypadku spadnie on o 20% w wyniku konsekwencji zmian klimatycznych.

.

• W roku 2007 ukazuje się Czwarty Raport IPCC (Czwarty Raport IPCC): prawdopodobieństwo, że globalne ocieplenie spowodowane jest przez działalność człowieka wynosi ponad 90%, w XXI wieku temperatura na świecie wzrośnie od 1,8 do 4 °C (z tym, że możliwe są zmiany od 1,1 do 6,4 °C), poziom wód oceanu wzrośnie prawdopodobnie o 28 do 42 cm. (Na obrazku obok pokazane są skutki podniesienia temperatury o 4˚C – Londyn jest zalany).

.

heatwave_2472612b• 2010 rok – przyjęto program rozwoju Unii Europejskiej pod nazwą Europa 2020 (Europa 2020, Europa 2020. Strategia na rzecz inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu). Jeden z podstawowych celów programu nazwany został „20/20/20”, co oznaczało, że należy ograniczyć emisję dwutlenku węgla co najmniej o 20% w porównaniu z poziomem z 1990 r. lub – jeśli pozwolą na to warunki – nawet o 30%, należy zwiększyć udział odnawialnych źródeł energii w całkowitym zużyciu energii do 20% oraz zwiększyć efektywność wykorzystania energii o 20%.

.

koniec części I

[ciąg dalszy nastąpi]

.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>