Jezus, którego nie było, cz.1

Rzecz o popędzie religijnym

.

Teza: Jest bardzo prawdopodobnym, że postać Jezusa jest złożeniem wątków biograficznych kilku postaci oraz społecznych oczekiwań przyjścia Mesjasza wyrażanych powszechnie w pierwszych wiekach naszej ery.

    „Życiorys Jezusa” był pisany i zmieniany wyłącznie przez tych, którzy w Niego wierzyli. Od niemal dwóch tysięcy lat przekaz o Jezusie jest „wzmacniany”, i „uwiarygadniany” siłą, i autorytetem władzy, w której Kościół partycypuje .

    Gdyby racjonalnie analizować treść przekazów o Jezusie to nie sposób oprzeć się wrażeniu, że jest to postać stworzona sztucznie. Bardzo niewielu chrześcijan zapoznało się gruntownie z przekazami o Nim, zresztą, dość długo Kościół zabraniał czytać Biblię. Nasza wiara w Jezusa wynika z tkwiącego w każdym z nas popędu religijnego oraz faktu, że chrześcijaństwo jest dla nas tu i teraz najatrakcyjniejszą ofertą religijną.

 

.

.

    Poniżej omawiam różnice w przekazach historycznych o Jezusie (Jesus of Nazareth) oraz Jego podobieństwo z innymi założycielami religii.

    Miliardy wyznawców codziennie modlą się do Niego. Nawet jeśli formalnie nie są zaliczani do chrześcijan, jak na przykład Mormoni (Latter Day Saint movement)  i Świadkowie Jehowy (Jehovah’s Witnesses). Jezus, Bóg-człowiek, od dwóch tysięcy lat, jest inspiracją dla bardzo wielu ruchów religijnych. Podobnie zresztą jak Bóg Ojciec który wysłał swojego Syna (Son of God), żeby dla naszego dobra został przez nas skazany na śmierć i ukrzyżowany. Od tamtego zdarzenia Bóg jest obecny w każdym z nas, przynajmniej jeśli idzie o ludzi Zachodu.

    Jeśli jednak chcemy zgłębić życie i przesłanie Jezusa, jakie po sobie zostawił, to napotykamy na niespodziewane trudności. Przede wszystkim Jezus nie pozostawił po sobie choćby skrawka pisma. Tradycja mówi, że bardzo dobrze znał żydowskie Pismo, ale nic nigdy nie napisał.

    Przekazów, które świadczą o historyczności Jezusa jest wiele, ale mają bardzo niewielką wartość historyczną. Przede wszystkim dlatego, że żaden z nich nie pochodzi z czasów Jezusa. Wszystkie przekazy o Jezusie są co najmniej kilka wieków późniejsze. Powstały w wyniku wielokrotnego przepisywania różnych wcześniejszych wersji, które nie przetrwały do naszych czasów. Jest to dosyć osobliwe zważywszy, że studiujemy po dziś dzień zarówno księgi napisane przed Jezusem jak i w Jego czasach.

    O Jezusie nie pisali naoczni świadkowie Jego życia. Dla znanych pisarzy greckich, rzymskich i żydowskich Jezus był postacią zupełnie nie znaną. Z jednej strony ewangelie kanoniczne i apokryficzne rozpisują się o Jego bardzo licznych cudach, z drugiej strony Jemu współcześni w żaden sposób nie wspominają o Jego istnieniu. Współcześni Jezusowi, nieważne przyjaciele czy wrogowie, nie wiedzieli nic o Jego życiu i licznych cudach jakich dokonywał.

    Przed studiującym życie Jezusa stale staje pytanie: który z przekazów o Nim jest najbardziej zbliżony do prawdy historycznej?

.

I. Co mówią Ewangelie kanoniczne o Jezusie

    Ewangelie kanoniczne przekazują nam prosty, niemal idylliczny obraz Jezusa. Większość informacji o Nim zawiera się w stacjach drogi krzyżowej, którą wierni przechodzą co roku. Pozostałe powtarzane są w okresie Świąt Bożego Narodzenia i Święta Trzech Króli przez śpiewanie kolęd, budowanie szopek, jasełka, kazania księży i pogadanki w mediach.

   Narodzinom, życiu i śmierci Jezusa towarzyszyły według ewangelii kanonicznych (Mateusza - Matthew, Marka – Mark, Łukasza – Luke  i Jana – John) zdarzenia, które powinny były trwale wpisać się w pamięć jemu współczesnych.  Nie sposób, aby zjawisk tych nie zauważyć i nie opisać.

① Kiedy Jezus się urodził …„Herod (Herod the Great)… rozkazał pozabijać w Betlejem i w całej okolicy wszystkich chłopców poniżej lat dwóch”. (Mt 2, 16) (Massacre of the Innocents).

② Kiedy zaś Jezus oddał Bogu ducha na krzyżu „…od szóstej godziny do dziewiątej godziny ciemność okryła całą ziemię” (Mt 27, 45),

③ A kiedy Jezus zmartwychwstał „I oto zasłona w świątyni rozdarła się na dwie części od góry do dołu i ziemia się zatrzęsła i skały popękały. I pootwierały się grobowce i wiele ciał świętych spoczywających w grobach powstało. I wyszedłszy z grobów po Jego zmartwychwstaniu, weszli do miasta świętego i pokazali się wielu [ludziom]” (Mt 27, 51–53).

④ Gdy już ciało Jezusa leżało już w grobie wykutym w skale, zamkniętej przy wejściu ogromnym kamieniem  „…nastąpiło wielkie trzęsienie ziemi albowiem Anioł Pański zstąpił z nieba i odsunął kamień” (Mt 28, 2).

    Każdy z cudów Jezusa, a szczególnie wskrzeszenia zmarłych jak w przypadku Łazarza (J 11, 1–44) czy córki Jaira (Mt 9, 18–26), (Ma 5, 21–43), (Łk 8, 40–56)) powinien wzbudzić podziw i sławę wśród Jemu współczesnych.

⌂ Ewangeliczne cuda Jezusa

● Zamiana wody w wino w Kanie Galilejskiej (J 2,1-11), ● Uzdrowienie opętanego w synagodze w Kafarnaum (Mk 1,21-28; Łk 4,31-37), ● Sprawienie obfitego połowu (Łk 5,1-11), ● Wskrzeszenie młodzieńca z Nain (Łk 7,11-17),  ● Uzdrowienie trędowatego (Mt 8,1-4; Mk 1,40-45; Łk 5,12-16), ● Uzdrowienie syna dworzanina (Mt 8,5-13; Łk 7,1-10; J 4,46-54), ● Uzdrowienie teściowej Piotra (Mt 8,14-17; Mk 1,29-34; Łk 4,38-41), ● Egzorcyzmy o zachodzie słońca (Mt 8,16-17; Mk 1,32-34; Łk 4,40-41), ● Uciszenie burzy (Mt 8,23-27 ; Mk 4,35-41; Łk 8,22-25), ● Uzdrowienie dwóch opętanych w kraju Gadareńczyków (Mt 8,28-34; Mk 5,1-20; Łk 8,26-39; ● Uzdrowienie paralityka w Kafarnaum (Mt 9,1-8; Mk 2,1-12; Łk 5,17-26), ● Wskrzeszenie córki Jaira (Mt 9,18-26; Mk 5,21-43; Łk 8,43-48), ● Uzdrowienie kobiety cierpiącej na krwotok (Mt 9,20-22; Mk 5,24-34; Łk 8,43-48), ● Uzdrowienie dwóch niewidomych   (Mt 9,27-31), ● Uzdrowienie opętanego niemowy (Mt 9,32-34), ● Uzdrowienie chromego nad sadzawką (J 5,1-18), ● Uzdrowienie człowieka z uschłą ręką (Mt 12,9-13; Mk 3,1-6; Łk 6,6-11), ● Uzdrowienie niewidomego i niemego opętanego (Mt 12,22-28; Mk 3,20-30; Łk 11,14-23), ● Uzdrowienie kobiety w szabat (Łk 13,10-17),  ● Pierwsze rozmnożenie chleba (Mt 14,13-21; Mk 6,31-34; Łk 9,10-17; J 6,5-15), ● Jezus chodzi po jeziorze (Mt 14,22-33; Mk 6,45-52; J 6,16-21), ● Jezus uzdrawia w Genezaret (Mt 14,34-36; Mk 6,53-56), ● Jezus uzdrawia córkę kobiety kananejskiej (Mt 15,21-28; Mk 7,24-30), ● Uzdrowienie głuchoniemego w Dekapolis (Mk 7,31-37), ● Drugie rozmnożenie chleba (Mt 15,32-39; Mk 8,1-9), ● Uzdrowienie niewidomego w Betsaidzie (Mk 8,22-26), ● Przemienienie Pańskie (Mt 17,1-13; Mk 9,2-13; Łk 9,28-36), ● Uzdrowienie epileptyka (Mt 17,14-21; Mk 9,14-29; Łk 9,37-49),  ● Spowodowanie znalezienia monety w pyszczku ryby (Mt 17,24-27),  ● Uzdrowienie człowieka chorego na puchlinę wodną (Łk 14,1-6), ● Uzdrowienie dziesięciu trędowatych (Łk 17,11-19), ● Uzdrowienie niewidomego od urodzenia (J 9,1-12), ● Uzdrowienie niewidomych pod Jerychem (Mt 20,29-34; Mk 10,46-52; Łk 18,35-43), ● Wskrzeszenie Łazarza (J 11,1-44), ● Nieurodzajne drzewo figowe (Mt 21,18-22; Mk 11,12-14), ● Uzdrowienie uciętego ucha (Łk 22,49-51), ● Cudowny połów 153 ryb (J 21,1-24).

     A jednak … spośród wszystkich pisarzy greckich i rzymskich, żydowskich czy jakichkolwiek innych żaden nie zauważył tych oczywistych cudów. Ani zarządzonej przez Heroda rzezi niewiniątek, ani trzygodzinnej ciemności okrywającej całą ziemię, ani rozdartej zasłony w świątyni w miejscu najbardziej świętym ze świętych, ani nieboszczyków, którzy powstali z grobów i weszli do miasta i pokazali się innym ludziom, ani wielkiego trzęsienia ziemi, ani żadnego spośród trzydziestu siedmiu dokonanych przez Niego cudów. Jak myślisz, dlaczego?

.

II. Jak opisywali Jezusa pisarze greccy i rzymscy?

    Poza wzmiankami Pliniusza Młodszego (61-113), Tacyta (ok.55-120) i Swetoniusza (ok.69-130), które powstały około roku 80 i bardziej odnoszą do chrześcijaństwa jako religii niż do osoby jej założyciela, nikt nie wspomina o Jezusie.

① Pliniusz Młodszy  (ok.61-113) w jednym z listów do cesarza Trajana  z Bitynii (gdzie w latach 111–113 sprawował urząd namiestnika Rzymu) przedstawia Jezusa jako boga grupy wyznawców : „mieli zwyczaj w pewnych dniach przed wschodem słońca się zbierać  i do Chrystusa jako boga modlitwy odmawiać”.

② Tacyt (ok.55-120) w Annales (Rocznikach) wydanych w 116 r. w rozdz. 44 informuje o ukrzyżowaniu Jezusa : „Aby więc usunąć [pogłoskę], podstawił Neron winowajców i dotknął najbardziej wyszukanymi kaźniami tych, których znienawidzono dla ich sromot, a których gmin chrześcijanami nazywał. Początek tej nazwie dał Chrystus, który za panowania Tyberiusza skazany został na śmierć przez prokuratora Poncjusza Pilatusa […]”

③ Swetoniusz (ok.69-130) w Żywotach cezarów (ok.121r.) w rozdziale o cesarzu Klaudiuszu (41–54) wspomina o Jezusie jako o żyjącym jeszcze!!! wichrzycielu : „Żydów wypędził z Rzymu za to, że bezustannie wichrzyli, podżegani przez jakiegoś Chrestosa”.

   Pisarze, którzy żyli i tworzyli kiedy Jezus nauczał lub krótko po tym  t.j. Wellejusz Paterkulus (ur.ok.19 pne – zm.po 30),  Pliniusz Starszy (23–79), Marcjalis (43–103), Plutarch (50–120), Juwenal (55–130)), a także późniejsi (m.in. Florus (ok.70–ok.140),  Appian z Aleksandrii (ur. po 80 – zm. przed 165), Kasjusz Dion (ok.163–235),  Arrian (ur.ok.95 – zm.171–180), Festus Rufius (IVw.),  Herodian (ur.ok.180),  Gelliusz (II poł. II w.), Wiktor Aureliusz (IV w.), Ammian Marcelinus (330–395) milczą na jego temat, choć przedmiotem ich rozważań są często rzeczy nieporównanie mniejszej rangi. Żaden z pisarzy greckich ani rzymskich nie słyszał o rzezi niemowląt urządzonej przez Nerona, ani o trzygodzinnej ciemności, która okryła ziemię, ani o trzęsieniach ziemi, ani o duchach, które wyszedłszy z grobów pokazywały się ludziom na mieście, ani w końcu o żadnym z tych trzydziestu siedmiu cudów Jezusa. Jak myślisz, dlaczego?

Świadectwo Celsusa

    Celsus (II w. n.e.) był pisarzem grecko-rzymskim „wykształconym, erudytą czującym się swobodnie na gruncie greckiej literatury i filozofii […] zapoznał się bez wątpienia ze Starym Testamentem (Księga Rodzaju, Wyjścia, Liczb, Powtórzonego Prawa, Daniela, Jonasza, robi aluzje do Psalmów), nawiązuje do tekstów ewangelii Mateusza, Łukasza i Jana,  znał listy Pawła do Galatów, Kolosan, Pierwszy do Koryntian. Zapoznał się także z literaturą chrześcijańską …także chrześcijańskie pisma apologetyczne, znał Justyna oraz Filona Aleksandryjskiego,  znał literaturę heretycką, zwłaszcza gnostycką, robił aluzje do doketyzmu oraz do nauki Marcjona  i Walentyna”. Celsus pisał o Jezusie jako kuglarzu, oszuście i owocu cudzołóstwa. A oto jaki jawi się Jezus na kartach jego „Prawdziwego słowa”:

1.„Podaje się kłamliwie za syna dziewicy, podczas kiedy w rzeczywistości urodził się w jakiejś zapadłej wsi żydowskiej jako syn miejscowej biednej wyrobnicy” , „jej mąż cieśla wypędził ją gdy jej dowiódł cudzołóstwa, a ona, wygnana przez męża i zhańbiona tułała się po świecie, aż potajemnie urodziła Jezusa. Jezus zaś przyparty biedą najął się do pracy w Egipcie,  gdzie zapoznał się ze sztuczkami magicznymi, jakimi chełpią się Egipcjanie, a po powrocie do ojczyzny popisywał się tymi sztuczkami i zaczął się głosić Bogiem” (I,28), „Matka Jezusa została wypędzona przez swego męża, cieślę, pod zarzutem cudzołóstwa, gdy była brzemienna po stosunku z żołnierzem, niejakim Panterą” (I,32),

2. Kiedy Jezus dorósł stał się  podłym żebrakiem, drżącym ze strachu i błąkającym się po świecie (I,61), uciekał wraz z uczniami tu i tam (I, 65), „Jezus wałęsał się ze swymi uczniami w sposób haniebny i szpetny” (I, 65), „nie spełnił żadnej swej obietnicy, a gdyśmy go zdemaskowali, potępili i skazali na karę śmierci, ukrywał się i sromotnie uciekał, aż został wydany przez tych, których nazywał swymi uczniami” (II,9),

3.„Jezus wybrał sobie dziesięciu czy jedenastu ludzi godnych pogardy, celników i biednych żeglarzy, i wraz z nimi tułał się po świecie zdobywając środki do życia w sposób haniebny i szpetny” (I, 62),

4. Pomimo, że w Świątyni proszono go by jakimś znakiem dowiódł, że jest Synem Bożym, nie uczynił tego (II, 67), a to czego dokonywał było „dziełami kuglarzy, którzy obiecują dokonywać rzeczy jeszcze bardziej zadziwiających …[jest] tym, co robią magicy egipscy, którzy za kilka oboli sprzedają na rynku swe cudowne umiejętności, wypędzają z ludzi demony, zamawiają choroby, wywołują dusze bohaterów,  pokazują stoły zastawione drogimi potrawami i przysmakami, które w rzeczywistości nie istnieją, wprawiają w ruch martwe przedmioty tak, ze wskutek złudzenia poruszają się one tak jak żywe istoty”. (I,68), Jezus oszukiwał (II,1),  „Jezus dopóki żył nie przekonał nikogo nawet własnych uczniów , a potem został ukarany i poniósł straszną mękę” (II,39),

5.„Jezus przestrzegał wszystkich zwyczajów żydowskich, a nawet składał ofiary w obecności Żydów” (II,6).

    Ani razu Celsus nie wspomina o rzezi niemowląt urządzonej przez Nerona, ani o trzygodzinnej ciemności, która okryła ziemię, ani o trzęsieniach ziemi, ani o duchach, które wyszedłszy z grobów pokazywały się ludziom na mieście, ani w końcu o żadnym z tych trzydziestu siedmiu cudów Jezusa. Jak myślisz, dlaczego?

.

III.  A jak opisywali Jezusa pisarze żydowscy?  

    Oni przecież byli najbliżej tych wydarzeń, mogli nawet być ich bezpośrednimi świadkami. A jednak poza oczywistym fałszerstwem Józefa Flawiusza (ur. 37, zm. po 94) żaden z Żydów nie słyszał o rozdartej zasłonie  w świątyni, w miejscu najświętszym ze świętych. Żadnemu z Żydów nie były też znane cuda Jezusa. Milczą o nim najbardziej kompetentni i obeznani w Galilei m.in. zacięty wróg Józefa Flawiusza Justus z Tyberiady (I w. n.e.) jak i Filon z Aleksandrii (10 pne – po 40 ne).

    Według żydowskiego Talmudu „Jezus Chrystus był nieprawego łoża i synem menstruującej, miał charakter  Ezawa, był głupcem, kuglarzem, uwodzicielem, bałwochwalcą, został ukrzyżowany, pogrzebany w piekle i wreszcie stał się bożkiem swoich zwolenników”, „za swoje zbrodnie i niegodziwość poniósł karę hańbiącej śmierci, został mianowicie powieszony na szubienicy krzyża, w wilję Paschy”, Jezus zdechł jak zwierzę i został pogrzebany w owej „… ‚kupie nieczystości’ …, na której leżą porzucone zdechłe psy i zdechłe osły [i] gdzie są pochowani synowie Ezawa [chrześcijanie] i Ismaela [Turcy], [a także] Jezus i Mahomet, nieobrzezany i nieczysty, którzy są psami zdechłemi, zostali w niej pogrzebani.”

    I znowu w żadnej z żydowskich relacji nie ma mowy ani o rzezi niemowląt urządzonej przez Nerona, ani o trzygodzinnej ciemności, która okryła ziemię, ani o trzęsieniach ziemi, ani o duchach, które wyszedłszy z grobów pokazywały się ludziom na mieście, ani w końcu o żadnym z tych  trzydziestu siedmiu cudów Jezusa. Jak myślisz, dlaczego?

.

IV. Jak opisywali Jezusa „pospolici” wyznawcy chrześcijaństwa?

    Za „pospolitych” wyznawców przyjąłem te bardzo liczne świadectwa, które decyzją Kościoła nie zaliczają się do napisanych pod natchnieniem Ducha Świętego, a które określane są mianem Ewangelii apokryficznych. Ewangelie apokryficzne z historycznego punktu widzenia mają taką samą wartość jak ewangelie kanoniczne.

Ewangelie apokryficzne przedstawiają Jezusa w sposób odmienny, a często sprzeczny z kanonicznymi.

⌂ Urodził się w różnych datach i okolicznościach

1. ”W roku 5300 od wygnania Adama z raju”. EwGruz,8

2. „przy narodzeniu Chrystusa naszego Pana i Boga z czystej Dziewicy Maryi w dwudziestym piątym dniu trzeciego miesiąca roku świata.” EwJ,7

3. „W roku trzysta dziewiątym od lat al–Iskandra nakazał Augustus by każdy człowiek zarejestrował się w swojej miejscowości”  EwDzArab,2

⌂ dzieciątko uczyniło bardzo wiele cudów, niekiedy wręcz złośliwych

1. „przybyli do pewnej jaskini i chcieli w niej odpocząć… Nagle z groty wyszło wiele smoków, na których widok dzieci zaczęły krzyczeć ze strachu. Wtedy Pan [Jezus], który nie skończył jeszcze dwu lat, zsunąwszy się z kolan matki, stanął przed smokami, one zaś oddały Mu hołd i odeszły.” PsMt,18… „podobnie lwy i lamparty z czcią padały przed Jezusem i towarzyszyły Mu na pustyni.” PsMt,18

2. „wtedy dzieciątko Jezus spoczywając na łonie swej matki, dziewicy, zawołało do palmy: „Pochyl się, drzewo, posil swoimi owocami moją matkę”. I na te słowa natychmiast palma nachyliła swój wierzchołek aż do stóp Maryi”  PsMt,20

3. „gdy Maryja weszła z dzieciątkiem do świątyni [egipskiej], stało się tak, iż wszystkie posągi padły na ziemię; wszystkie leżały z doszczętnie rozbitymi i strzaskanymi obliczami… skoro zaś doniesiono o tym Afrodyzjuszowi, zarządcy tego miasta, przybył on do świątyni z całym swoim wojskiem… podszedł do Maryi, a Dzieciątku, które trzymała na rękach pokłonił się jako Panu.” PsMt,23

4. „Podszedł opętany chłopiec, wziął jedną z tych pieluch [Jezusa] i położył ją na swej głowie. Natychmiast diabły zaczęły wychodzić z jego ust w postaci węży i kruków, i uciekały.” EwDzArab,11

5. „I powiedziała [Maria] do syna swego, Jasu Mesjasza : „Synu mój, przez wielką moc, jaką posiadasz wylecz tego muła i zrób z niego człowieka rozumnego, jakim był poprzednio”. I w tej chwili kiedy słowa te wychodziły z ust Pani Dziewicy Świętej Mirjam , muł zmienił się i stał się człowiekiem.” EwDzArab,21

6. „W tej samej chwili gdy Jezus to powiedział [a był wówczas w Egipcie i miał 3 lata i 4 miesiące], zatrzęsła się ziemia i wszystkie zabudowania świątyni zawaliły się doszczętnie. Bożek Apollo, kapłani świątyni i arcykapłani bałwanów zostali pogrzebani we wnętrzu budynku i zginęli. Reszta mieszkańców miasta, która się tam znajdowała, uciekła z tego miejsca. Wszystkie bożki i wszystkie ołtarze demonów znajdujące się w mieście rozsypały się w ruinę. A budynki i posągi magiczne otaczające miasto, martwe posągi ludzi, drapieżników i zwierząt, runęły na ziemię…. [potem Jezus] wziął proch ziemi, rozsypał go na nich [poległych] i zakrzyknął głośno mówiąc : „Mówię wam wszystkim kapłanom, którzy tutaj leżycie powaleni śmiercią we wnętrzu tej budowli, powstańcie zaraz…”… i około stu ossiemdziesięciu ludzi powstało z martwych i stanęło na własne nogi”  EwDzOrm, rozdz.XV

⌂ Jezus nie był synem Boga

1. „Nie został zrodzony z Boga Ojca, ale utworzony z archaniołów.” EwEb

2. „Duch boski, z rozkazu anioła Barucha zstąpił na Jezusa, zwyczajnego człowieka, dwunastoletniego pasterza dla zbawienia człowieka.” Refutatio 5,29–32.

3. „Duch Święty zstąpił do Maryi. Ona przywiązała go do lóżka ażeby nie uciekł i w tym czasie pobiegła po pracujących w polu Jezusa i Józefa. Podczas spotkania nastąpiło zjednoczenie osoby Ducha i Jezusa, ucałowali się i stali się jednym. Jezus był w pełni człowiekiem.” PisS.

4. Jezus był heretykiem, czarnoksiężnikiem, bałwochwalcą, który sprzeniewierzał się Prawu Mojżeszowemu. „Rabi Joszua odtrącał… Jezusa Nazarejczyka“, potem „wraz z Jezusem uciekł do Aleksandrii“, a w końcu potępił Jezusa, gdyż uważał go za człowieka myślącego tylko o kobietach. Na koniec powiedział : „Jezus Nazarejczyk uprawiał magię i zwodził Izraela“. Talmud Babiloński

5. Jezus był śmiertelnym człowiekiem : „Mesjasz, syn Maryi, jest tylko posłańcem, tak jak już przed nim byli posłańcy; a jego matka była kobietą świętą. Oni oboje przyjmowali pożywienie“. Koran

6. Jezus był posłańcem, który zapowiadał przyjście większego proroka : „Oto powiedział Jezus, syn Maryi: O synowie Izraela! Jestem wysłany od Boga do was, aby potwierdzić prawdziwość tego, co przede mną było zesłane w Torze i zwiastować Posłańca, który przyjdzie po mnie, a którego imię – Ahmad !“. Koran

⌂ Jezus nie był istotą materialną

1. „Maryja dziewica urodziła zanim upłynęły dwa miesiące, od kiedy została poślubiona“. Jezus nie wcielił się w człowieka, a jedynie niematerialnie pojawił. „I mówiło wielu : Nie zrodziła ani nie przyszła położna, nie słyszeliśmy krzyku bólu“. WnbIz

2. „W jej łonie był noszony, z Ducha Świętego był poczęty i nie z żądzy ciała, lecz z woli Boga… objawił się.“ ListAp

⌂ Jezus zamykał niebo przed kobietami

„Rzekł Szymon Piotr do nich : Niech Mariham odejdzie od nas. Kobiety nie są godne życia. Rzekł Jezus : Każda kobieta, która uczyni siebie mężczyzną wejdzie do królestwa niebios.” EwTm,114

⌂ Jezus miał tylko pięciu uczniów, a nie dwunastu

Jezus miał pięciu uczniów: Mattaj, Naqaj, Necer, Buni i Toda“. Wszyscy oni zostali postawieni przed sądem  i straceni. Talmud Babiloński

⌂ Jezus miał wojenne nastawienie do ludzi

1. „Rzekł Jezus : Ludzie może myślą, że przyszedłem, aby przynieść pokój na świat, a nie wiedzą, że przyszedłem, aby przynieść na ziemię rozdarcia, ogień, miecz, walkę.“ EwTm,16

2. „Rzekł Jezus : Kto nie znienawidził swego ojca i swojej matki, nie będzie moim uczniem. I kto nie znienawidził swych braci i swe siostry, nie dźwiga swego krzyża tak, jak ja, nie będzie mnie godnym.” EwTm,55

3. „Rzekł Jezus: Błogosławieni jesteście jeśli znienawidzą was i prześladują was” EwTm,68

4. „Rzekł Jezus: Błogosławieni, którzy znienawidzili siebie w swych sercach.” EwTm,69

5. „Zapytali go [przyjaciele]: Co ci Jezus powiedział ? Rzekł im Tomasz : Jeśli wam powiem jedno słowo ze słów, które mi powiedział, podniesiecie kamienie, aby rzucić we mnie” EwTm,13

⌂ Jezus miał rodzeństwo

1. „Powiedział Zbawca tym, którzy mu oznajmili: „Oto Matka twoja i bracia twoi stoją na zewnątrz“. „Któż jest moją matką i moimi braćmi?“ I wyciągnąwszy rękę ponad swoimi uczniami rzekł : „Oto ci są moimi braćmi, którzy pełnią wolę Ojca mego“. EwEb

2. „Powiedzieli Mu uczniowie : Twoi bracia i twoja matka stoją na zewnątrz.” EwTm,99

⌂ Jezus nie stronił od erotyki i seksu

1. Wskrzeszony z martwych młodzieniec przyszedł do Jezusa „odziany w prześcieradło na nagim ciele. I pozostał z nim owej nocy. Uczył go bowiem Jezus tajemnicy królestwa bożego“. EwTMk

2. Jezus zapytany przez kogoś kiedy przyjdzie jego królestwo powiedział : „Kiedy dwa będą jednym, i to, co na zewnątrz, będzie jak wewnątrz, a męskie z żeńskim ani męskie, ani żeńskie.“ EwEg

3. „Odrzekł Jezus : Jeśli będziecie mieli zwyczaj nie wstydzić się ukazywać części, które godzi sie zakrywać i będziecie brać szaty wasze i rzucać pod wasze stopy jak małe dzieci i będziecie je deptać wówczas ujrzycie syna żywego i nie będziecie się bać.” EwTm,37

4. „Rzekła Salome [do Jezusa]: Ktoś ty człowiecze ? Czyjś ? Wszedłeś na moje łoże i zjadłeś z mego stołu.” EwTm 61

⌂ Jezus od dzieciństwa czynił niezliczone cuda,  czasami także złe  

1. Uczynił następujące cuda : zamienił wodę w Kanie Galilejskiej; oczyścił trędowatego; uleczył nogę kulawemu; uzdrowił paralityka; niememu przywrócił mowę; głuchemu przywrócił uszy; odpuścił grzechy nierządnicy; przywrócił wzrok celnikowi; uzdrowił dziecko niewiasty Chananejskiej; pięcioma chlebami jęczmiennymi nakarmił pięć tysięcy ludzi, a jeszcze zebrali dwanaście pełnych koszów; chodził pieszo po morzu; uciszył wiatr; wszedł wraz z sześćdziesięcioma apostołami na Górę Tabor, gdzie objawił mu się Mojżesz i Eljasz; wskrzesił córkę setnika; w miejscowości Ani wskrzesił jedynaczkę leżącą już w trumnie; ślepemu od urodzenia dał wzrok; uleczył syna krewnego Annasza i Kajfasza. EwGruz,15

2. „… jego miecz [łotra] złamał się na trzy części. Na to Chrystus [dopiero co narodzone niemowlę] powiedział do niego: „Weź ten miecz Tytusie i podaj mi go”. Na to łotr zebrał trzy części swego miecza i podał je Chrystusowi, Chrystus zaś połączył je i złączył na nowo jego miecz takim, jakim był uprzednio.” EwJ,10.

3. „I wtedy syn Annasza… wziął brzozową gałąź, wypuścił wodę, którą Jezus zebrał i wysuszył kałużę… Jezus zaś…rzekł do niego: „Niech twoja latorośl pozostanie bez korzenia, a twój owoc stanie się suchy…” I natychmiast dziecko uschło.” EwTmDz,3

4. Innym razem Jezus szedł ze swym ojcem i jakieś dziecko biegnąc uderzyło go w ramię. I natychmiast dziecko padło martwe.… A rodzice zmarłego dziecka przyszli do Józefa i rzekli do niego : „Nie możesz mieszkać z nami w tej wiosce z takim dzieckiem” EwTmDz,4

5. „Pewnego dnia Jezus bawił się z dziećmi na dachu; jedno z nich upadło i zabiło się.… Rodzice zabitego dziecka mówili do Jezusa: „Ty zrzuciłeś to dziecko”…. Jezus zszedł do tego, który był zabity i rzekł : „Zenonie – takie było bowiem jego imię – czy to ja cie zabiłem ?” On podniósł się natychmiast i rzekł: „Nie mój Panie”. EwTmDz,9

6. „Gdy [promień] słońca wszedł przez okno, Pan Jezus usiadł na promieniu i poszedł na wschód i na zachód tak daleko, jak tylko dochodził promień słońca.… Jezus wskoczył na promień i usiadł na nim. Inne dziecko ujrzało to i chciało wraz z Jezusem usiąść na promieniu. Przy tym jednak spadło z wieży i umarło.” EwTmDz.

7. „Innym razem przechodził Jezus przez tłum Żydów i zapytał: „Gdzie są wasze dzieci ?”. Oni odpowiedzieli: „Właśnie bawią się w chlewni”… Wtedy rzekł Jezus : „Stańcie się świniami”. I natychmiast [dzieci] stały się świniami” EwTmDz.

8. „I skończył Jezus trzeci rok.… I wziął jedną suchą rybę, i włożył ją do miski, i kazał rybie by się poruszała. I zaczęła się poruszać.” EwTmDz.

9. [Jezus, po piątym roku życia w Nazarecie] „Zbudował stawki, [do których] zbierała się woda i stawki wypełniły się wodą. Wtedy rzekł: ”Chce by stała się czysta i wyborna woda”. I natychmiast taka się stała. Przechodził pewien syn Annasza, uczonego w prawie… i kijem… zniszczył [owe] stawki… ale po chwili [za przyczyną Jezusa] oddał ducha.” EwTmDz.

10 . „Gdy Jezus przechodził przez miasto pewien chłopiec rzucił kamieniem i uderzył go w ramie. Rzekł doń Jezus: ”Nie pójdziesz dalej swoją drogą”. A ów natychmiast padł na ziemię i skonał.” EwTmDz.

11. „Jezus miał wtedy sześć lat… I wziął do ręki trochę gliny, ulepił z niej wróbla, dmuchnął nań i ptak wzleciał do góry… I znowu zebrał trochę pyłu z ziemi, rzucił go w powietrze i pył zamienił się w muchy i komary i całe miasto napełniło się nimi : a one bardzo dokuczyły ludziom i zwierzętom. Drugi raz wziął trochę gliny i ulepił z niej pszczoły i osy, i rzucił je wśród [dzieci] i spowodował wśród nich zamieszanie”. EwDzOrm, rozdz. XVIII

12. „Podczas rozmowy przyszedł Jezus [siedmioletni], skłonił się i padł na twarz przed królem… Józef uwierzył Jezusowi, wyciągnął rękę, chwycił drzewo i ono wydłużyło się o trzy pieści… Gdy król zobaczył ten cud, który uczynił Jezus uląkł się go, oddał mu głęboką cześć… przyodział go płaszczem królewskim, na głowę włożył diadem”  EwDzOrm, rozdz.XX

13. Gdy ludzie z miasta przyszli po wodę… zobaczyli, że w studni znajduje się martwe dziecko… [dziesięcioletni Jezus] zbliżył się do zmarłego i głośno zakrzyknął : „Jonathanie, synu Beria, powstań na nogi, otwórz oczy i powiedz, kto zrzucił cię do studni”. W tej samej chwili umarły podniósł się, otworzył oczy, popatrzył na wszystkich i ich rozpoznał nazywając ich po imieniu.… Jonathan odpowiedział :”…To mój kuzyn Saraka, który gwałtownie mnie uderzył i sprawił, że wpadłem do studni…” EwDzOrm, rozdz.XXII

⌂ Jezus został powieszony

„Jezus został powieszony w wigilię święta Paschy. Czterdzieści dni przed wykonaniem wyroku herold ogłosił : Ma zostać ukamienowany, gdyż uprawiał magię i wzywał Izraela do apostazji. Jeśli ktokolwiek ma coś do powiedzenia w jego obronie, niech wystąpi i wstawi się za nim. Skoro jednak nikt nie stanął w jego obronie, został on powieszony w wigilię święta Paschy“. Talmud Babiloński

⌂ Jezus został zabrany do nieba, a za niego zginął Judasz

1. „Ale Bóg widząc niebezpieczeństwo nakazał… swoim sługom… aby wzięli Jezusa ze świata. Święci anieli przybyli więc, unieśli Jezusa przez okno wychodzące na południe… i umieścili w trzecim niebie pośród aniołów i błogosławionych Boga w wieczności.” EwBarn, rozdz. CCXV

2. „wtedy Bóg w sposób przedziwny sprawił, że Judasz stał się całkowicie podobny do Jezusa tak w mowie, jak i na twarzy, tak że nawet my myśleliśmy, że to jest Jezus [świadczy Barnaba, apostoł]… Bóg powziął plan, który mógł być zrealizowany i zarezerwował dla Judasza śmierć na krzyżu… zaprowadzili go więc na Górę Kalwarie, gdzie zwykło się wieszać złoczyńców. Tam powieszono go nagiego dla większego pośmiewiska. Judasz zaś tylko krzyczał : Boże, dlaczego mnie opuściłeś ?” EwBarn, rozdz. CCXVII… „Ci zaś uczniowie, którzy nie lękali się Pana, poszli i ukradli w nocy ciało Judasza, i ukryli je i rozgłaszali wiadomość, że Jezus zmartwychwstał.” EwBarn, rozdz. CCXVIII

⌂ Jezus został zamordowany

Nędzny Baalam [Jezus] miał trzydzieści lat, gdy Pinchas Złoczyńca zabił go.“ Talmud Babiloński

⌂ Jezus prowadził korespondencję z królami

W tym samym czasie przybył do Jezusa poseł króla ormiańskiego [Abgara], pokłonił się mu i oddał list królewski. Jezus dał ten list Janowi do przeczytania.” EwGruz,18.

    Ewangelie apokryficzne, których historyczna wiarygodność przekazu jest równa ewangeliom kanonicznym, przedstawiają Jezusa w sposób zupełnie odmienny od przyjętego przez Kościół, zarówno co do popełnionych przez Niego czynów jak i wyznawanych wartości. Inaczej niż kanoniczne podają datę i okoliczności urodzin i sposób w jaki umarł, mówią, że nie był synem Boga, miał rodzeństwo i różną od 12 ilość uczniów, był kobieciarzem i nie stronił od erotyki i seksu, zapowiadał przyjście większego proroka, zabijał smoki, niszczył świątynie i osiedla ludzkie powodując trzęsienia ziemi, masowo wskrzeszał zmarłych, miał wojenne nastawienie do ludzi,  zabijał dzieci, ale także zamieniał je w świnie, powodował, że kawałki gliny stawały się żywymi ptakami i owadami, prowadził korespondencję z królami, mówił o sobie, że jest synem lekarza itd.

    Czy jest choćby jeden przekaz o Jezusie, którego możemy być pewni? Niestety, rozbieżności przekazów są znaczne, a wiarygodni historycy o Nim milczą.

 [ciąg dalszy nastąpi]    .