Buddyzm tybetański

    Buddyzm tybetański czyli Jasne Światło utrzymuje, że właściwy sposób umierania ma największe znaczenie dla naszego wiecznego wyzwolenia. Aby go dostąpić wystarczy opanować techniki umierania i ewentualnie, przy niepowodzeniach, wstępowania w następne wcielenia.

     Każdy człowiek posiada trzy poziomy świadomości: zmysłową związaną z funkcjonowaniem własnego ciała, umysłową kreowaną przez mózg oraz tzw. umysł Buddy czyli świadomość wrodzoną i nieuwarunkowaną trwającą przez wszystkie wcielenia. Kiedy nastąpi śmierć ciała (pierwszy poziom), a umierający poweźmie przeświadczenie, że wszystko co istnieje jest wytworem jego umysłu (drugi poziom), wówczas dostąpi oświecenia oglądając Jasne Światło. Owo Jasne Światło jest jak pozbawiona koloru poświata, jak mówił Budda, „świetliście przejrzyste lecz puste”. Świetlisty blask bezbarwnego światła pustki otoczy umierającego ze wszystkich stron.

     Jednak nie każdemu będzie dane tego dostąpić. Jeśli umierający jest zanadto związany z ziemskim życiem wówczas staje się tzw. ciałem bardo i staje przed sądem Jamy, sędziego umarłych. Następnie w przeciągu czterdziestu dziewięciu dni ciało bardo winno znaleźć odpowiednie łono czyli parę ludzi odbywających stosunek i w momencie ejakulacji wejść do ciała kobiety. „Stan pośredni [bardo] jest wszelako nie tylko stanem pomiędzy śmiercią fizyczną a fizycznymi narodzinami lecz odnosi się do każdej chwili naszego życia, ponieważ życie człowieka nieoświeconego nie jest niczym więcej jak tylko takim właśnie stanem pośrednim, nie bardziej rzeczywistym niż rojenia senne lub inne iluzoryczne bądź uwarunkowane czasowo  stany umysłu”.


« Zen

Taoizm »

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>