Buddyzm

    W buddyzmie będącym ucieczką od cierpienia (VI w. p.n.e.) nie ma żadnych bogów, tak jak i człowiek nie ma duszy. Życie religijne nie zależy od żadnych doktryn i formuł. Każdy człowiek jest połączeniem pięciu elementów: materii, odczuć, doznań, tworów umysłu i świadomości, w które tchnięte zostało życie. Kiedy człowiek umiera elementy te rozpadają się bądź rozpuszczają, ale strumień życia płynie nadal. Nie jest on jednak żadną jaźnią ani duszą człowieka, bo nie ma nic trwałego. Ten strumień życia stale łączy różne konfiguracje tych pięciu elementów bądź dokonuje ich rozkładu. Życie ludzkie jest nieustannym procesem wcieleń, narodzin i śmierci, aż człowiek osiągnie nirwanę. Przeznaczeniem człowieka jest zatem nirwana, wyzwolenie, które Budda nazywał Krainą Bez Śmierci.

     Do Buddy nie można się modlić, adorować, ani porozumiewać z nim, ponieważ on w zasadzie nie istnieje. Ceremoniał odprawiany w świątyniach jest rodzajem czci oddawanej mistrzowi.


« Religia chińska

Zen »

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>