Religia Indian północnoamerykańskich

    W religii Indian północnoamerykańskich (plemiona Yakima, Lakota z grupy Siuksów) Wielki Duch (Wakan Tanka) przepływał przez Matkę Ziemię. Wszystko to co człowieka otaczało (zwierzęta, skały, powietrze, rzeki, lasy etc) było przepełnione Wielkim Duchem, było święte (wakan) i posiadało przyrodzoną, nieśmiertelną moc (sikun).

     Człowiek posiadał dwie dusze: jedną z nich był duch, tchnienie, oddech życia (ni), druga była duszą „swobodną” (nagi). W momencie śmierci duch (ni) uchodził do swego nadprzyrodzonego źródła (Wielkiego Ducha), a „swobodna” dusza krążyła w pobliżu krewnych zmarłego (krewni mogli ją też zatrzymać przy sobie przez okres do roku). Potem dusza stawała przed sądem i zdawała relację ze swojego życia: uznana za dobrą duszę (nagi) łączyła się z duchem (ni) i wędrowała dalej ku dobrej krainie, a dusza uznana za złą wracała wraz z duchem (ni) na ziemię, gdzie żyła dalej jako zła moc.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>