Religie wspólnotowe

     Jedną z najstarszych, powstałą przed około pięcioma tysiącami lat była religia proto-indo-irańska. Wyznawali ją, zamieszkali w stepach południowej Rosji na wschód od Wołgi, przodkowie Irańczyków i Hindusów, którzy tworzyli wówczas jedną społeczność. Według Proto-indo-irańczyków każdy człowiek posiadał duszę (urwan), która po jego śmierci błąkała się jeszcze przez trzy dni zanim zeszła do królestwa zmarłych, rządzonego przez Jimę (Jamę). Tam wiodły pełen lęku, beznadziejny żywot cieni, ale były odziewane i karmione przez żyjących nadal na ziemi potomków. Prawdopodobnie wierzono, także, że niektórzy, pochodzący z wielkich rodów, zmarli, zamiast do królestwa zmarłych, wędrowali do bogów i pełnego światłości raju (ich dusze określano terminem „frawaszi”). „Czcimy „urwany” zmarłych będące „frawaszi” sprawiedliwych” – głosiła ówczesna formuła liturgiczna. Zdaniem części badaczy pojawiła się wówczas, także, wiara w fizyczne zmartwychwstanie ciał. Religia ta wywarła duży wpływ na wielkie religie Zachodu (zaratustrianizm) i Wschodu (hinduizm).


« Podstawowy podział religii

Religia Mezopotamii »

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>