Ucieknij z więzienia

   Książka powstała kilka lat temu. Jest zapisem tamtego czasu. Dziś być może użyłbym niekiedy innych słów. Ale jednego jestem pewien – namawiałbym Cię Czytelniku, tak jak wówczas, do wyrzucenia wetkniętych w Twoją wyobraźnię stereotypów i utartych sądów. Miej odwagę być niezależnym. Świat został stworzony tylko dla Ciebie. Do Ciebie należy fizyczne ciało, w którym budzisz się co dnia oraz materialne i niematerialne jego otoczenie. To Ty jesteś jedynym arbitrem orzekającym co jest prawdą, a co nią nie jest. Do Ciebie należy wyznaczenie granic Twojego istnienia.

   Każde życie ludzkie jest niepowtarzalne, jest nową szansą. Jednak wielu z nas dobrowolnie zaprzęga się jak pociągowe konie do wozów społecznych oczekiwań i bierze udział w wyimaginowanym wyścigu. Gnamy na oślep tratując innych. Społeczeństwo narzuca nam wzorzec życia i służy nam we wszystkich jego przejawach, ale i każe sobie służyć. Żyjemy jak ptaszki uwięzione w złotych klatkach. Coraz większemu dobrobytowi towarzyszy coraz większe spętanie naszych wyobraźni

    Namawiam Cię abyś przystanął i miał odwagę pomyśleć o sobie. Na koniec Twojego życia przed sobą samym i przed Bogiem będziesz rozliczał się w samotności. A co jeśli nie ma Boga? A co jeśli potem nie będzie już Ciebie?

    Póki masz jeszcze czas zbuduj sobie i innym świat, i ciesz się nim. Ten w którym żyjesz został zbudowany wyobraźnią innych ludzi. Od nich zapożyczyłeś słowa, wartości, a nawet coś tak fundamentalnego jak przekonania o tym co rzeczywiście istnieje, a co jest iluzją. Wygodnie Ci się żyje w tym świecie, bo inni Ci służą – służy lekarz, policjant, strażak, kelner, artysta, ksiądz, naukowiec, grabarz, polityk, stolarz, informatyk i tysiące tysięcy innych zawodów.  Oni Ci służą, ale w zamian oczekują całkowitego oddania – myślą, słowem i czynem. Gdyby nagle zniknęli to i Ty także sam dla siebie w swojej wyobraźni byś zniknął. Zostałeś stworzony, istniejesz siłą wyobraźni innych ludzi.

   Dopóki czujesz, że istniejesz dopóty nie jest za późno. Zadawaj sobie pytania, na początek te małe, a potem coraz większe. I szukaj odpowiedzi, nie słuchaj podpowiedzi innych. Pewne jest tylko to, że Twoja odpowiedź będzie prawdziwa, a podpowiedzi innych wygodnym mirażem, który kiedyś pryśnie. Poszukaj siebie w sobie. A potem buduj świat, który inni przyjmą jako ich własny.

.

   W książce są zawarte opisy niektórych religii, między innymi i tej religii … Poniżej zamieszczone są trzy teksty o tej jednej religii, oznaczone jako stopień I, stopień II, stopień III. Po przeczytaniu kolejno każdego z nich spróbuj odpowiedzieć na pytanie: jaka to religia?


• Przeznaczenie człowieka

   Po śmierci dusza człowieka podlega sądowi  (ważone są myśli, słowa i czyny duszy, dobre na jednej szali, złe na drugiej) i wydawany jest wyrok: dobra dusza wędruje do  raju na wysokości, a zła dusza zrzucana jest na dół, do piekła, „gdzie zamieszkuje Najgorsza Myśl” i jest „długi wiek cierpień, ciemności, nędznego pożywienia i przekleństwa”. Jeśli zaś „zło dokładnie równoważy się z dobrem” wówczas dusza trafia do czyśćca, „Miejsca Równoważnych” i tam wiedzie ponury żywot, podobny jak w królestwie umarłych.

   Na końcu świata nadejdzie Zbawiciel, który ostatecznie pokona zło, ciała zmarłych zmartwychwstaną, nastąpi Sąd Ostateczny, po którym dobrzy ludzie staną się szczęśliwi i nieśmiertelni w doskonałym świecie, a źli znikną na zawsze. Zbawiciel miał być urodzony przez dziewicę i mieć ludzkich rodziców.

• Zalecane praktyki

   Człowiek, stworzony przez Boga, jest panem stworzenia, winien dbać o swoje otoczenie i o własną pomyślność moralną i fizyczną, troszczyć się o bliźnich, winien, także, przede wszystkim, starać się osiągnąć najwyższy cel: całkowicie pokonać zło i przywrócić światu początkowy stan doskonałości. Za dobre cechy uchodziło np. „nie było we mnie wrogości, nie było we mnie kłamstwa, nie działałem fałszywie, ani ja, ani nikt z mojego rodu. Postępowałem sprawiedliwie. Nie wyrządziłem zła ani słabym, ani silnym”, „Nagradzałem szczodrze doskonałych i karałem surowo złych”, „Z łaski Boga należę do tych, którzy są przyjaciółmi sprawiedliwych, zaś nieprzyjaciółmi niesprawiedliwych. Nie pragnę, aby silni czynili zło słabym, nie chcę też, aby słabi czynili zło silnym. Pragnę tego co jest prawidłowe […] Nie pragnę, aby człowiek wyrządzał krzywdę, ani nie pragnę, aby ten, kto czynił krzywdę, uniknął kary”.

Czy już wiesz, jaka to religia? Jeśli nie, to czytaj dalej …

.


• Przeznaczenie człowieka

   Po śmierci dusza człowieka podlega sądowi Mitry (ważone są myśli, słowa i czyny duszy, dobre na jednej szali, złe na drugiej) i wydawany jest wyrok: dobra dusza wędruje do  raju na wysokości, a zła dusza zrzucana jest na dół, do piekła, „gdzie zamieszkuje Najgorsza Myśl” (Jasna 32, 13) i jest „długi wiek cierpień, ciemności, nędznego pożywienia i przekleństwa” (Jasna 31, 20). Jeśli zaś „zło dokładnie równoważy się z dobrem” (Jasna 33, 1), wówczas dusza trafia do czyśćca, „Miejsca Równoważnych” i tam wiedzie ponury żywot, podobny jak w królestwie umarłych.

   Na końcu świata (Fraszegird) nadejdzie zbawiciel (Saoszjant) (Jasna 43, 3), który ostatecznie pokona zło, ciała zmarłych zmartwychwstaną, nastąpi Sąd Ostateczny, po którym dobrzy ludzie staną się szczęśliwi i nieśmiertelni w doskonałym świecie, a źli znikną na zawsze. Zbawiciel (Saoszjant) miał być urodzony przez dziewicę i mieć ludzkich rodziców.

• Zalecane praktyki

   Człowiek, stworzony przez Ahurę Mazda, jest panem stworzenia, winien dbać o swoje otoczenie i o własną pomyślność moralną i fizyczną, troszczyć się o bliźnich, winien, także, przede wszystkim, starać się osiągnąć najwyższy cel: całkowicie pokonać zło i przywrócić światu początkowy stan doskonałości. Za dobre uchodziły cechy, które zwykliśmy łączyć z chrześcijaństwem: „nie było we mnie wrogości, nie było we mnie kłamstwa, nie działałem fałszywie, ani ja, ani nikt z mojego rodu. Postępowałem sprawiedliwie. Nie wyrządziłem zła ani słabym, ani silnym” (Behistun IV, 62-3), „Nagradzałem szczodrze doskonałych i karałem surowo złych” (Behistun I, 21-2), „Z łaski Ahuramazdy należę do tych, którzy są przyjaciółmi sprawiedliwych, zaś nieprzyjaciółmi niesprawiedliwych. Nie pragnę, aby silni czynili zło słabym, nie chcę też, aby słabi czynili zło silnym. Pragnę tego co jest prawidłowe … Nie pragnę, aby człowiek wyrządzał krzywdę, ani nie pragnę, aby ten, kto czynił krzywdę, uniknął kary” (Naksz-i Rustam B, 6-12, 19-21).

Czy już wiesz, jaka to religia? Jeśli nie, to czytaj dalej …

    Ta religia powstała ok. 1400 lat p.n.e. i  był religią państwową trzech kolejnych imperiów perskich od VII w. p.n.e. do VI w. n.e. Jej nazwa w swym rdzeniu oznacza „w pełni kwalifikowany kapłan”.

   Założyciel tej religii, Zaratustra (ok.1400-1200 p.n.e.) pozyskał wśród własnego narodu tylko jednego wyznawcę – własnego bratanka. Znalazł za to posłuch w sąsiednim królestwie u władcy Wisztaspy i jego małżonki Hutaosy, którzy podbili sąsiadów. Zaratustra miał trzy żony, trzech synów i trzy córki. Zginął zasztyletowany przez pogańskiego kapłana.

   Jeden z kolejnych władców imperium perskiego, Cyrus Wielki (ok.590-529 p.n.e.), pozwolił Żydom na powrót z Wygnania do Babilonu i na odbudowę świątyni w Jerozolimie. W podzięce był przez nich wysławiany jako mesjasz: „Oto mój Sługa, którego podtrzymuję. [Cyrus] przyniesie narodom sprawiedliwość […] Nie spocznie […] aż ustanowi sprawiedliwość na ziemi” (Izajasz 42, 1-4).

   Kambyzes (zm.522 p.n.e.), syn Cyrusa Wielkiego był pierwszą postacią, która praktykowała kazirodztwo (chwaetwadata). Małżeństwa pomiędzy najbliższymi krewnymi tj. ojcem a córką, brata z siostrą, matki z synem uchodziły za bardzo chwalebne.

• Dogmatyka rzeczy ostatecznych

   Istnieją dwaj niestworzeni, wieczni, bogowie: dobry, władca ładu i sprawiedliwości, Ahura Mazda oraz zły, pozbawiony mądrości, zgubny, Angra Mainju („Zaprawdę są dwa Duchy pierwotne, bliźniacze, o których wiadomo, że walczą ze sobą. Są one dwa w myśli, słowie i działaniu: dobry i zły … I gdy te dwa Duchy spotkały się po raz pierwszy stworzyły życie i nieżycie, a na końcu będzie najgorsze bytowanie dla czcicieli kłamstwa (drug), zaś najlepsze schronienie dla tych, którzy posiedli sprawiedliwość (asza). Ten z dwóch Duchów, który postępuje drogą kłamstwa, czyni najgorsze rzeczy, zaś Najświętszy Duch, odziany w najtwardszy kamień (tzn. w niebo) wybrał sprawiedliwość, i tak będzie z tymi wszystkimi, którzy nieustannie czynią zadość Ahura Mazdzie przez sprawiedliwe postępowanie” (Jasna 30. 3-5)).

   Ahura Mazda (Pan Mądrość) stworzył  wszystko co dobre: świat i innych bogów. Świat był przez niego stworzony (Bundahiszn) w siedmiu aktach: najpierw, jednak, w stanie bezcielesnym, duchowym, niematerialnym (menog), a potem nadał rzeczom byt materialny (getig). Każda rzecz posiadała, zatem, element duchowy. Byt materialny był, jednak, doskonalszy od duchowego.

    Angra Mainju stale atakuje świat czyniąc zło (m.in. zamienił część ziemi w pustynie, spowodował więdnięcie roślin, zabił Pierwszego Człowieka). Na końcu świata zwycięży jednak dobro.

• Przeznaczenie człowieka

   Po śmierci dusza człowieka podlega sądowi Mitry (ważone są myśli, słowa i czyny duszy, dobre na jednej szali, złe na drugiej) i wydawany jest wyrok: dobra dusza wędruje do  raju na wysokości, a zła dusza zrzucana jest na dół, do piekła, „gdzie zamieszkuje Najgorsza Myśl” (Jasna 32, 13) i jest „długi wiek cierpień, ciemności, nędznego pożywienia i przekleństwa” (Jasna 31, 20). Jeśli zaś „zło dokładnie równoważy się z dobrem” (Jasna 33, 1) wówczas dusza trafia do czyśćca, „Miejsca Równoważnych” i tam wiedzie ponury żywot, podobny jak w królestwie umarłych.

   Na końcu świata (Fraszegird) nadejdzie zbawiciel (Saoszjant) (Jasna 43, 3), który ostatecznie pokona zło, ciała zmarłych zmartwychwstaną, nastąpi Sąd Ostateczny, po którym dobrzy ludzie staną się szczęśliwi i nieśmiertelni w doskonałym świecie, a źli znikną na zawsze. Zbawiciel miał być urodzony przez dziewicę i mieć ludzkich rodziców.

• Zalecane praktyki

   Człowiek, stworzony przez Ahurę Mazda, jest panem stworzenia, winien dbać o swoje otoczenie i o własną pomyślność moralną i fizyczną, troszczyć się o bliźnich, winien, także, przede wszystkim, starać się osiągnąć najwyższy cel: całkowicie pokonać zło i przywrócić światu początkowy stan doskonałości. Za dobre uchodziły cechy, które zwykliśmy łączyć z chrześcijaństwem: „nie było we mnie wrogości, nie było we mnie kłamstwa, nie działałem fałszywie, ani ja, ani nikt z mojego rodu. Postępowałem sprawiedliwie. Nie wyrządziłem zła ani słabym, ani silnym” (Behistun IV, 62-3), „Nagradzałem szczodrze doskonałych i karałem surowo złych” (Behistun I, 21-2), „Z łaski Ahuramazdy należę do tych, którzy są przyjaciółmi sprawiedliwych, zaś nieprzyjaciółmi niesprawiedliwych. Nie pragnę, aby silni czynili zło słabym, nie chcę też, aby słabi czynili zło silnym. Pragnę tego co jest prawidłowe … Nie pragnę, aby człowiek wyrządzał krzywdę, ani nie pragnę, aby ten, kto czynił krzywdę, uniknął kary” (Naksz-i Rustam B, 6-12, 19-21).

   Kazirodztwo było szczególnie chwalebną formą związku małżeńskiego: „Poświęcam się religii, która czci Mazdę, która odpiera ataki, która sprawia, że odkłada się broń, która podtrzymuje chwaetwadata [kazirodztwo], która jest prawidłowa” (Jasna 12, 9). Kazirodztwo było praktykowane wśród książąt, kapłanów i ludu w okresie od VI w. p.n.e. do X w. n.e. (później przetrwało już tylko między rodzeństwem stryjeczno-wujecznym jako ulubiona forma małżeństwa w Iranie).

   Kobieta w okresie menstruacji uchodziła za rytualnie nieczystą.

• Pożegnanie zwłok

   Ceremonie pogrzebowe odbywały się w dniu śmierci, a zwłoki natychmiast przenoszone były na miejsce ekspozycji na skałach, gdzie stanowiły pożywienie padlinożerców (za wyjątkiem zwłok królów, które były balsamowane i wraz z wyposażeniem, które służyło władcy za życia (Strabon  XV, 3, 7) umieszczane w kutych w skale grobowcach). Następnie zbielałe kości zbierano i grzebano w ziemi, gdzie czekały na dzień Sądu Ostatecznego.

………………………..

Zaratusztrianizm.

.

.


    Jeśli mają Państwo jakieś uwagi na temat zamieszczonych tekstów, bądź chcieliby Państwo porozmawiać na poruszane tematy serdecznie zapraszam do kontaktu ze mną.


Zbigniew Dylewski
e-mail: pergamon@onet.pl

Formularz kontaktowy

    Mogą się Państwo skontaktować ze mną także za pomocą formularza

kontaktowego zamieszczonego poniżej. Pola oznaczone gwiazdkami (*)

są obowiązkowe.

* imię i nazwisko:
* e-mail:
wiadomość: